Perşembe, Ağustos 17, 2006

Unutulmayan anlar!

Gece 01 sularında aile fertleriyle vedalaşıldı. Artık gurbete yolculuğun sızısıyla düşüldü yollara. Havaalanında kimlik kontrolleri yapıldı ve o güne kadar hiç yapılmamış bir uygulama ile karşılaşıldı. Bütün bavullar uçağa paralel dizilmiş. Binmeden önce bavullarımızı göstermemiz isteniyor. İçimizden "Allah Allah, acaba bavullar mı karıştırıldı" demeden edemiyoruz. Uçağa yerleşildi ve bir anons; bir kişiden ısrarla bavullarını göstermesi isteniyor...

O anda uçağımız, bir sağa bir sola sallanmaya başlıyor. Eşime "neler oluyor! hiç böyle bir şey yaşamamıştım şimdiye kadar" sözleri sarfediyorum. Birbirimize bakıp kendi kendimize olası problemler hakkında yorum yapıyoruz. Saatin ibresi 03:05 i göstermekte...

Nihayet uçağımızın motorları çalışıyor ve artık uçuşa hazırız. Fakat bir türlü kalkışa izin verilmiyor... Ne kadar beklenildi tam bilinmez. Beklenilen zaman ehemmiyetini yitiricek ve yerini kaptan pilotun buruk ve gizemli ses tonuna bırakacak...

Bir süre sonra pilot, merkezi Gölcük olan ve çevre illerde de hissedilen bir deprem yaşandığını, ancak korkulacak bir şey olmadığını açıklar. Bu anons duyulurda huzur içinde oturulur mu? Bir an önce yeryüzüne ayak basmak, telefona sarılmak istenilmez mi? Kaptan pilot anonsunu uçak havalanmadan önce yapmış olsaydı kaç kişi yolculuğa devam etmek isterdi acaba!
Bundan sonra neler yaşandı, neler duyuldu, neler unutuldu malumunuzdur!!!
17 Ağustos'u unutmadık!

Allahım, ülkemizi ve milletimizi her türlü felaketten koru!

8 yorum:

candan dedi ki...

Amin.Bir daha hiç yaşanmaması dileğimiz ama deprem ülkesi gerçeğini unutmamak ve önlemimizi acilen almakta gerekiyor.
(18 ekim 2005 16 sismik boşluk başlıklı yazım)
sevgilerimle

SİYAH İNCİ dedi ki...

Allah tüm kullarına acısın.İnsanlık büyük tehlikelerle karşı karşıya.Afetler,savaşlar, dost görünen düşmanlar.17Ağustos nasıl unutulur?Yıldönümünde yüreğimiz ağzımızda.Sevgiler

damak tadı dedi ki...

Selamlar,
Senin ve ailenin Kandilini kutluyorum.Hayırlı kandiller olsun..

Bu acıyı Allah bir daha yaşatmasın diyorum.Hiç bir zaman unutmadık o anı ve yaşananları.Hayatlarını kaybedenlere Allahtan rahmet diliyorum.


Sevgilerimle

tuhfe dedi ki...

@ Haklisin Candan`cim...

@ Sevgili Siyah Inci, "Dost gorunen dusmanlar"sozu dusundurucuydu!

@ Tesekkurler sevgili Gul. Amin.

Serra dedi ki...

Insan 17 Agustos ile ilgili bir hikayesinin olusuna sukrediyor. Benim icin de farkli bir gece olmustu. Allah bir daha gostermesin diye dua ediyoruz ama akillanmayan biz kullarina Allah ne yapsin, ne bir tedbir ne bir onme, ne bir hazirlik var deprem icin. Sonra da Allah yazdi, tabi Allah depremi yazdi da, oleceklerin omrunu de O yazdi ama bu kadar aciya bizler sebep olduk.

tuhfe dedi ki...

Serra cok haklisin.

Adsız dedi ki...

o gece amcam, yengem, aile dostumuz ve ailesi ( bi oğlu yaşıyor ) tüm eski komşularımızın bi çoğu, Teyzemin eşi, çocuğu, eltisi, görümcesi ve daha bi çok tanıdığım insan. hepsi aynı gecede aynı dakikada yok oldular...

tuhfe dedi ki...

Allah rahmet eylesin, mekanlari cennet olsun Nazlicigim.